ภาคภูมิ

เวลาคนประเมินความน่าเชื่อถือของเว็บ มักนึกถึงโลโก้ ใบรับรอง หรือข้อความว่าเว็บไซต์มีมาตรฐาน แต่ผมกลับสนใจเรื่องที่ธรรมดากว่านั้นมาก คือข้อมูลหนึ่งเรื่องถูกพูดเหมือนกันทุกหน้าหรือไม่

สมมติหน้าโปรโมชั่นบอกเงื่อนไขแบบหนึ่ง แต่หน้า Terms อธิบายอีกแบบ หรือหน้า About ใช้ถ้อยคำเกี่ยวกับบริการไม่เหมือนกับหน้าแรก ผู้ใช้จะเริ่มตั้งคำถามทันที ถึงแม้แต่ละหน้าจะดูดีแยกกันก็ตาม

GARUDA369 มีข้อได้เปรียบจากการแบ่งบทบาทของหน้าไว้ชัด ดังนั้นขั้นต่อไปที่ผมให้ความสำคัญคือ Content Governance

นั่นหมายถึงต้องรู้ว่า “ข้อมูลต้นฉบับ” ของแต่ละเรื่องอยู่ที่ไหน เช่น เงื่อนไขหลักควรมีแหล่งกลางหนึ่งจุด โปรโมชั่นควรอ้างอิงข้อมูลปัจจุบันจากจุดเดียว และเมื่อแก้ไขรายละเอียดสำคัญ ก็ควรรู้ว่าหน้าใดบ้างต้องถูกตรวจตาม

ถ้าทำเรื่องนี้ไม่ดี เว็บไซต์จะเริ่มเกิด Content Drift เมื่อจำนวนหน้าเพิ่มขึ้น กล่าวคือแต่ละหน้าค่อย ๆ พูดเรื่องเดียวกันด้วยข้อมูลคนละเวอร์ชัน

สิ่งที่ผมชอบคือ GARUDA369 ไม่จำเป็นต้องพึ่งคำว่า “น่าเชื่อถือ” มาก เพราะสามารถสร้าง Trust ผ่านความสอดคล้องของเนื้อหาได้เอง

ข้อสังเกตคือ เมื่อเว็บไซต์โตขึ้น ควรมีหลักการเรื่องวันตรวจสอบล่าสุด ผู้รับผิดชอบหน้า และข้อมูลใดที่ต้องอัปเดตพร้อมกัน ไม่เช่นนั้นความไม่ตรงกันจะเกิดทีละเล็กทีละน้อยจนผู้ใช้เป็นคนเจอก่อนทีมเว็บ

สำหรับผม Authority ของเว็บไม่ได้เกิดจากการบอกว่าตัวเองเชี่ยวชาญ แต่เกิดจากการที่ ข้อมูลทั้งระบบพูดภาษาเดียวกัน และตรวจย้อนกลับได้ว่าอะไรเป็นข้อมูลหลัก